عرفاء:مصدر/عملی/ناصریح/کنایی/کنادین/علنئا/آمویاءی/عملاءی/نکنین
«مصدر آمویْمائی عَمَلاءی نِکُنین» یک نوع مصدر عملی است که با افزودن وَنْدامو «نـ» به بن مضارع یک «مصدر کُنادین عَلِنِئا» ساخته میشود. در مصدر جدید، «مفعول» در جایگاه «فاعل» مصدر پایه در حالت انگیزی میباشد؛ مثلا، در «نِبَشِّرْدَن ([؟] مورد تحتبشارتزایی قرار دادن)» (بشارترسانی کردن) «مفعول» چیزی است که بشارت بدهد:
- مثال. پیامبران خدا را نِبَشِّرْدَنْد (؟ مورد تحتبشارتزایی قرار دادند).ترجمه: پیامبران از خدا بشارترسانی کردند.
بهعبارتی، «مفعول» (خدا) در جایگاه «فاعل» مصدر «بَشِّرانْدَن ([؟] مورد بشارتگرفتهشده قرار دادن)» میباشد:
- مثال. تَعَذِبْدَن ([؟] مورد عذابگرفته قرار دادن) کُفِرَنْدِگان ([؟] کافران) را بِعِل ([؟] به عاملیت (به عملکنندگی)) مردم بِبَشِّران (؟ مورد بشارتگرفتهشده قرار بده).ترجمه: عذاب کردن کافران را به مردم بشارت بده.